Het einde van een dwangarbeidcentrum. Maar wat komt ervoor in de plaats? 'Gespecialiseerde motivatietrajecten'.
Het re-integratiebeleid in Amsterdam is toe aan een herijking volgens het college van Burgemeester en wethouders. Ze stellen de vraag: doen we de juiste dingen en doen we de dingen op de juiste manier? Het Amsterdamse college van Burgemeester en Wethouders wil recht doen aan mensen. Dat betekent dat alle Amsterdammers moeten kunnen meedoen op een manier die past bij hun talenten en mogelijkheden.
In augustus 2015 heeft het college aangegeven de strategische koers van de gemeente op het gebied van re-integratie te willen expliciteren en vernieuwen. Hiervoor zijn diverse aanleidingen zoals het coalitieakkoord van VVD/D66/SP, actuele ontwikkelingen (maatschappelijk, economisch, budgettair), onderzoeken en lopende kosten-batenanalyses naar re-integratie-instrumenten.
De afgelopen maanden is samen met interne en externe belanghebbenden een analyse gemaakt van de huidige uitvoeringspraktijk en de externe ontwikkelingen die van invloed zijn op het Amsterdamse re-integratiebeleid. De opbrengst van deze analyse is vastgelegd in twee documenten. Parallel daaraan is met wetenschappers verkend waar kansen liggen om de effectiviteit van re-integratie te verhogen en zijn diverse interviews gehouden met belanghebbenden en experts, onder andere met de Bijstandsbond. De uitkomsten van dit alles zijn verwerkt in het Consultatiedocument Koersbesluit Re-integratie.
Dat document is deze weke vrijgegeven. Daarmee is de consultatiefase van het project Koersbesluit Re-integratie gestart. Tot en met 5 februari 2016 zullen onder meer werkgevers, vakbonden, cliëntenvertegenwoordigers, wetenschappers, maatschappelijke organisaties, bestuurscommissies, collega-gemeenten en regionale samenwerkingspartners actief worden geconsulteerd. De uitkomsten van de consultatie worden verwerkt in een definitief Koersbesluit Re-integratie dat in het voorjaar 2016 ter vaststelling aan de Amsterdamse gemeenteraad wordt voorgelegd.
Een citaat uit het nieuwe document bij de opsomming van maatregelen:
Om te zorgen dat goedwillende deelnemers niet de dupe worden van het gedrag van anderen komen er gespecialiseerde motivatietrajecten voor mensen die tot de doelgroep van re-integratie behoren (vanwege het maatschappelijk rendement) en wel kunnen, maar (nog) niet-willen. Individueel maatwerk is binnen deze trajecten de basis. Voor deze trajecten gelden zwaardere kwaliteitseisen, bijv. t.a.v. het personeel en
de methodiek.
Mensen die bij herhaling verwijtbaar niet meewerken aan het verbeteren van hun perspectief worden gesanctioneerd. Het merk Herstelling verdwijnt. Alle trajecten die onder de vlag van Herstelling werden uitgevoerd worden herijkt op basis van dit Koersbesluit. Binnen
rve Werk blijft plaats voor gespecialiseerde trajecten voor complexe doelgroepen zoals de Top-600. Bij voorkeur externe trajecten bij werkgevers. Als dat niet kan interne trajecten bij voorkeur in de wijk. Sluiting van Praktijkcentrum Laarderhoogtweg.
Wil je de documenten lezen? Die kun je downloaden op de website van de gemeente.
Wil je losbarsten? Nou dat kan HIER!
Je kunt ook een email sturen aan Dries Bartelink d.bartelink@amsterdam.nl
Piet van der Lende
donderdag 17 december 2015
zaterdag 31 oktober 2015
Het reintegratiepretpark
Het reintegratie pretpark
Wij wisten wel dat het reinitegratiebeleid in Amsterdam een soort sociaal panopticum was, maar het begint straks meer op een panopticum in combinatie met een kermis te lijken. De Go Go karretjes in Amsterdam West dreigen failliet te gaan. De chauffeurs houden het nl na enige tijd voor gezien, er is een zeer groot verloop onder de dwangarbeiders. En er was gehoopt dat de passagiers 3 kilometer mee zouden rijden, maar sommigen willen wel 8 kilometer verder. Dus als Baadoud of de gemeente er geen paar ton bijlegt is het einde Go Go. Nou dan beginnen we toch gewoon een echte kermis voor werkloze jongeren. Het wordt een echt pretpark. Misschien op bouwterreinen, waar voorlopig niet gebouwd wordt zegt initiatiefnemer Stuy enthousiast. Ben benieuwd hoelang dit blijft. Het schijnt dat we binnenkort meer nieuws horen over deze kermis voor werkloze jongeren. Ja. Er valt veel te huilen in reintegratieland, maar ook veel te lachen.
Piet
GoGo koerst af op tonnen verlies
PATRICK MEERSHOEK
AMSTERDAM - De proef met de GoGo, het fijnmazig openbaar vervoer per elektrische auto in Nieuw-West, dreigt financieel te ontsporen.
In het eerste jaar van het bestaan heeft de alternatieve vervoerder voor korte afstanden een verlies geleden van 220.000 euro, ondanks een subsidie van de gemeente van twee ton. Als de omzet niet snel groeit, zullen de verliezen in de komende jaren oplopen tot ruim drie ton.
Dat valt op te maken uit de evaluatie van de GoGo die volgende week in de bestuurscommissie van Nieuw-West zal worden besproken. In het eerste jaar hebben gemiddeld zo'n vijftienhonderd tot tweeduizend mensen per maand gebruik gemaakt van de vervoerder. Zij betaalden een vaste ritprijs van twee euro.
Het aantal gebruikers is aanzienlijk kleiner dan werd verwacht, namelijk ruim 2500 per maand. Daarbij komt dat de gemiddelde ritafstand veel langer is dan voorzien. Waar in de opzet rekening was gehouden met korte ritten van twee of drie kilometer laten de klanten zich gemiddeld meer dan acht kilometer vervoeren.
Een ander probleem is het gebrek aan chauffeurs die door Pantar worden aangeleverd. Om de twintig beschikbare karretjes zes dagen per week te kunnen laten rijden, zijn ongeveer 35 chauffeurs nodig. De huidige bezetting bedraagt zeventien chauffeurs. Het tekort wordt mede veroorzaakt door een grote uitstroom. Het afgelopen jaar stapten bijna veertig chauffeurs uit het project, van wie slechts tien omdat zij een betaalde baan hadden gevonden.
Het komt erop neer, meldt het stadsdeel in de evaluatie, dat de omzet in de komende jaren vijf keer zo groot moet als in het eerste jaar om quitte te draaien.
De proef met de GoGo heeft een looptijd van drie jaar. Het stadsdeelbestuur heeft inmiddels overleg gehad met Pantar en andere betrokken partijen om een beter resultaat mogelijk te maken.
Frans Stuy wil pretpark Amsterdam
11-02-10 10:26 uur
Het gaat om een pretpark met ondermeer een indoor-kermis, een zwarte markt, vergaderzalen, een hotel, een uitgaanscentrum en een bioscoop. Foto ANP
AMSTERDAM - Kermisexploitant Frans Stuy wil een pretpark in Amsterdam neerzetten, dat tegelijkertijd een groot werkervaringsproject voor jongeren moet worden. Bestuurders zien het wel zitten.
Frans Stuy loopt al jaren rond met plannen voor een pretpark in Amsterdam en vindt dat het er nu maar eens van moet komen. Het gaat om een pretpark met ondermeer een indoor-kermis, een zwarte markt, vergaderzalen, een hotel, een uitgaanscentrum en een bioscoop.
Geld van de gemeente vraagt hij niet, Stuy zegt dat private investeerders bereid zijn om de benodigde vier miljoen euro in het project te stoppen.
Stuy is bekend om de werkervaring die hij werkloze jongeren biedt op zijn kermis. Stuy: "Maar daar kunnen jongeren steeds maar tijdelijk terecht. In een pretpark kunnen we ruim tweeduizend werkervaringsplaatsen creëren."
Wethouder Lodewijk Asscher laat via zijn woordvoerder weten enthousiast te zijn over het plan van Stuy en wil hem helpen dat verder uit te werken, zeker vanwege de kansen voor jongeren.
Wij wisten wel dat het reinitegratiebeleid in Amsterdam een soort sociaal panopticum was, maar het begint straks meer op een panopticum in combinatie met een kermis te lijken. De Go Go karretjes in Amsterdam West dreigen failliet te gaan. De chauffeurs houden het nl na enige tijd voor gezien, er is een zeer groot verloop onder de dwangarbeiders. En er was gehoopt dat de passagiers 3 kilometer mee zouden rijden, maar sommigen willen wel 8 kilometer verder. Dus als Baadoud of de gemeente er geen paar ton bijlegt is het einde Go Go. Nou dan beginnen we toch gewoon een echte kermis voor werkloze jongeren. Het wordt een echt pretpark. Misschien op bouwterreinen, waar voorlopig niet gebouwd wordt zegt initiatiefnemer Stuy enthousiast. Ben benieuwd hoelang dit blijft. Het schijnt dat we binnenkort meer nieuws horen over deze kermis voor werkloze jongeren. Ja. Er valt veel te huilen in reintegratieland, maar ook veel te lachen.
Piet
GoGo koerst af op tonnen verlies
PATRICK MEERSHOEK
AMSTERDAM - De proef met de GoGo, het fijnmazig openbaar vervoer per elektrische auto in Nieuw-West, dreigt financieel te ontsporen.
In het eerste jaar van het bestaan heeft de alternatieve vervoerder voor korte afstanden een verlies geleden van 220.000 euro, ondanks een subsidie van de gemeente van twee ton. Als de omzet niet snel groeit, zullen de verliezen in de komende jaren oplopen tot ruim drie ton.
Dat valt op te maken uit de evaluatie van de GoGo die volgende week in de bestuurscommissie van Nieuw-West zal worden besproken. In het eerste jaar hebben gemiddeld zo'n vijftienhonderd tot tweeduizend mensen per maand gebruik gemaakt van de vervoerder. Zij betaalden een vaste ritprijs van twee euro.
Het aantal gebruikers is aanzienlijk kleiner dan werd verwacht, namelijk ruim 2500 per maand. Daarbij komt dat de gemiddelde ritafstand veel langer is dan voorzien. Waar in de opzet rekening was gehouden met korte ritten van twee of drie kilometer laten de klanten zich gemiddeld meer dan acht kilometer vervoeren.
Een ander probleem is het gebrek aan chauffeurs die door Pantar worden aangeleverd. Om de twintig beschikbare karretjes zes dagen per week te kunnen laten rijden, zijn ongeveer 35 chauffeurs nodig. De huidige bezetting bedraagt zeventien chauffeurs. Het tekort wordt mede veroorzaakt door een grote uitstroom. Het afgelopen jaar stapten bijna veertig chauffeurs uit het project, van wie slechts tien omdat zij een betaalde baan hadden gevonden.
Het komt erop neer, meldt het stadsdeel in de evaluatie, dat de omzet in de komende jaren vijf keer zo groot moet als in het eerste jaar om quitte te draaien.
De proef met de GoGo heeft een looptijd van drie jaar. Het stadsdeelbestuur heeft inmiddels overleg gehad met Pantar en andere betrokken partijen om een beter resultaat mogelijk te maken.
Frans Stuy wil pretpark Amsterdam
11-02-10 10:26 uur
Het gaat om een pretpark met ondermeer een indoor-kermis, een zwarte markt, vergaderzalen, een hotel, een uitgaanscentrum en een bioscoop. Foto ANP
AMSTERDAM - Kermisexploitant Frans Stuy wil een pretpark in Amsterdam neerzetten, dat tegelijkertijd een groot werkervaringsproject voor jongeren moet worden. Bestuurders zien het wel zitten.
Frans Stuy loopt al jaren rond met plannen voor een pretpark in Amsterdam en vindt dat het er nu maar eens van moet komen. Het gaat om een pretpark met ondermeer een indoor-kermis, een zwarte markt, vergaderzalen, een hotel, een uitgaanscentrum en een bioscoop.
Geld van de gemeente vraagt hij niet, Stuy zegt dat private investeerders bereid zijn om de benodigde vier miljoen euro in het project te stoppen.
Stuy is bekend om de werkervaring die hij werkloze jongeren biedt op zijn kermis. Stuy: "Maar daar kunnen jongeren steeds maar tijdelijk terecht. In een pretpark kunnen we ruim tweeduizend werkervaringsplaatsen creëren."
Wethouder Lodewijk Asscher laat via zijn woordvoerder weten enthousiast te zijn over het plan van Stuy en wil hem helpen dat verder uit te werken, zeker vanwege de kansen voor jongeren.
dinsdag 29 september 2015
Actie! Bescherm het Recht op Stad!
Deze demonstratie is echter opgezet als een breder verzet, met een keur van organisaties, verenigingen, locaties, actie- en belangengroepen om de burgemeester, de politie, de wethouders en de rechters, maar ook de speculanten, de bestuurders en internationals, holdings en durfinvesteerders erop te wijzen dat de inwoners van Amsterdam zich niet hun rechten laten afpakken.
Onder de noemer Recht op Stad! eisen zij de stad weer op voor haar inwoners en gebruikers.
Recht op sociaal (woon) beleid
De stad is van iedereen, dus ook van de armen en de vluchtelingen. Het stadsbestuur dient pal te staan voor de grootst mogelijke mix waardoor niet alleen mensen of organisaties met geld, maar iedereen een kans maakt zich te vestigen op een plek naar keuze. De binnenstad is een essentieel onderdeel in de leefbaarheid van de stad en moet dus ook behouden blijven voor goedkope huur van woningen & winkels.Recht op samenleven
Een grote stad bestaat uit haar buurten. Dit moeten buurten zijn die gemaakt worden door haar inwoners, buurten waar de groentenboer, de bakker en de plaatselijke kleermaker een plek heeft. Amsterdam is geen merk, maar een stad waar mensen samenwonen.Recht op kennis & onderwijs
De stad is een hub van kennisvergaring en -verspreiding. De stad dient pal te staan voor haar studenten en de Universiteiten op haar rol te wijzen: dus focus op kwaliteit van het onderwijs en afbouwen vastgoedspeculatie! Minder macht voor het management en meer macht naar docent en student!Recht op autonomie
De stad is duizend dorpen. De stad is niets zonder haar bewoners. De stad leeft! Het bloeit niet door het aan te harken en in te kapselen, maar door het te laten rafelen en te bloeien! De stad dient in te zetten op schaalverkleining en de autonome bewoners en buurtorganisaties te ondersteunen in de zorg voor hun buurt. Daarmee krijgt men snellere en directere resultaten dan verordeningen en criminalisering ooit voor elkaar zal krijgen. De stad blijft vitaal als het de ruimte geeft om te experimenteren en op de bek te gaan. En iedereen de kans krijgt weer opnieuw te beginnen.Recht op cultuur
De stad dankt haar aantrekkelijkheid aan een levendige kunsten- en uitgaanscircuit. Het Amsterdamse Broedplaatsenbeleid is 20 jaar geleden ontstaan vanuit dat besef. Nu wordt er nietsontziend bezuinigd op de stedelijke cultuur, in navolging van landelijk beleid. Dit trekt diepe sporen en het ergste moet nog komen. Maar waarom? Zoveel geld kost het steunen van cultuur namelijk niet. Het bouwen van cultuurpaleizen echter wel, zoals het Groninger Forum en het Cultuurcluster in Zaandam. En ook financieel wanbeleid, zoals bij de MuzyQ en het MC Theater. Wij weten: écht investeren in cultuur is een bewuste keuze! Wij roepen de stad op: maak weer die keuze! Zeg ‘Ja!’ tegen cultuur!Recht op demonstratie & verzet
Recht op demonstratie: juist de stad is een plek waar men zonder angst op repressie voor eigen idealen moet kunnen opkomen. Bestuurders en ordehandhavers mogen actiemiddelen als bezettingen en kraken niet criminaliseren. Men zal moeten leren begrijpen dat verzet – bij ontruimingen van kraakpanden, charges op demonstraties en hardhandig arresteren – een natuurlijk recht is.Recht op een rechtvaardig Amsterdam
Kortom: Recht op Stad = Recht op een rechtvaardige stad, met oog voor cultuur, activisme, diversiteit en gelijke kansen!donderdag 24 september 2015
kostendelersnorm, tegenprestatie en wethouder Vliegenthart
Kijk, dat zijn nog eens goede maatregelen van wethouder Vliegenthart.
Hij wil de kostendelersnorm repareren. Daarvoor heeft hij de volgende
maatregelen genomen:
1. Alleenstaanden in de bijstand die samenwonen met een niet-rechthebbende zonder inkomen krijgen voortaan weer 70% ipv 50% van het Wettelijk Minimumloon.
2. Een-ouder gezinnen in de bijstand die inwonen is de kostendelersnorm niet van toepassing. Zij ondervinden moeilijkheden met de kindertoeslag.
3. Onderzocht gaat worden of mantelzorgers sterk getroffen worden door de kostendelersnorm en er wordt nagedacht over maatregelen in dit verband.
4. De wethouder zegt dat Amsterdam geen extra strenge criteria hanteert voor de bepaling of er sprake is van commerciele onderhuur. (De kostendelersnorm is dan niet van toepassing.). Als wij gevallen hebben waarbij dat wel het geval is, kunnen wij dat melden.
Wij hadden al de afwijzing van de verplichte tegenprestatie, de gemeente Amsterdam houdt dit vrijwillig, al zijn er in de formuleringen van de beleidsregels wel wat misverstanden bij ons gerezen. Vandaag heeft naar wij in de wandelgangen hoorden de wethouder gepraat met staatssecretaris Klijnsma. Wij weten niet wat de onderwerpen van gesprek waren, maar ongetwijfeld zullen bovenstaande twee onderwerpen ook aan de orde zijn gekomen. Bij de tegenprestatie schijnt er volgens onze interpretatie een verschil in opvatting te zijn tussen de staatssecretaris en de wethouder. Eigenlijk is het zo, dat in de wet staat: de gemeente KAN een tegenprestatie opleggen. Maar zeggen wij, dat hoeft niet. De staatssecretaris is meer van mening: ja, maar in sommige gevallen zul je dat als gemeente moeten doen, dus mensen uitkiezen waarbij je dat wel oplegt, helemaal niemand opleggen kan niet. Wij zijn bijzonder nieuwsgierig naar de uitkomst van dat gesprek. De kostendelersnorm is overigens ook aan de orde geweest in een kamerdebat vandaag. Maar naar ik uit de pers begrijp ging dat meer specifiek over het wel of niet invoeren van de kostendelersnorm voor AOW-ers, die is uitgesteld tot 2018, en niet zozeer over de al geldende norm. Wij kunnen verder wel nieuwsgierig zijn, maar de notulen van dat gesprek krijgen wij niet. Maar misschien kan Vliegenthart iets in de publiciteit laten doorschemeren, of zo dan kunnen wij ook weer aan de slag. Tenslotte komt de staatssecretaris in october naar Rotterdam, voor een discussie, alwaar de FNV actieplannen heeft en misschien gaat ze nog wel op meer plaatsen praatjes verkopen in october.
Piet van der Lende
1. Alleenstaanden in de bijstand die samenwonen met een niet-rechthebbende zonder inkomen krijgen voortaan weer 70% ipv 50% van het Wettelijk Minimumloon.
2. Een-ouder gezinnen in de bijstand die inwonen is de kostendelersnorm niet van toepassing. Zij ondervinden moeilijkheden met de kindertoeslag.
3. Onderzocht gaat worden of mantelzorgers sterk getroffen worden door de kostendelersnorm en er wordt nagedacht over maatregelen in dit verband.
4. De wethouder zegt dat Amsterdam geen extra strenge criteria hanteert voor de bepaling of er sprake is van commerciele onderhuur. (De kostendelersnorm is dan niet van toepassing.). Als wij gevallen hebben waarbij dat wel het geval is, kunnen wij dat melden.
Wij hadden al de afwijzing van de verplichte tegenprestatie, de gemeente Amsterdam houdt dit vrijwillig, al zijn er in de formuleringen van de beleidsregels wel wat misverstanden bij ons gerezen. Vandaag heeft naar wij in de wandelgangen hoorden de wethouder gepraat met staatssecretaris Klijnsma. Wij weten niet wat de onderwerpen van gesprek waren, maar ongetwijfeld zullen bovenstaande twee onderwerpen ook aan de orde zijn gekomen. Bij de tegenprestatie schijnt er volgens onze interpretatie een verschil in opvatting te zijn tussen de staatssecretaris en de wethouder. Eigenlijk is het zo, dat in de wet staat: de gemeente KAN een tegenprestatie opleggen. Maar zeggen wij, dat hoeft niet. De staatssecretaris is meer van mening: ja, maar in sommige gevallen zul je dat als gemeente moeten doen, dus mensen uitkiezen waarbij je dat wel oplegt, helemaal niemand opleggen kan niet. Wij zijn bijzonder nieuwsgierig naar de uitkomst van dat gesprek. De kostendelersnorm is overigens ook aan de orde geweest in een kamerdebat vandaag. Maar naar ik uit de pers begrijp ging dat meer specifiek over het wel of niet invoeren van de kostendelersnorm voor AOW-ers, die is uitgesteld tot 2018, en niet zozeer over de al geldende norm. Wij kunnen verder wel nieuwsgierig zijn, maar de notulen van dat gesprek krijgen wij niet. Maar misschien kan Vliegenthart iets in de publiciteit laten doorschemeren, of zo dan kunnen wij ook weer aan de slag. Tenslotte komt de staatssecretaris in october naar Rotterdam, voor een discussie, alwaar de FNV actieplannen heeft en misschien gaat ze nog wel op meer plaatsen praatjes verkopen in october.
Piet van der Lende
vrijdag 28 augustus 2015
Bijstandsbond nu ook bereikbaar via postmaster@bijstandsbond.amsterdam
Commercieel had wel weggelaten mogen worden, want dat zijn we niet, en veel Amsterdammers en hun organisaties met ons ook niet, we zijn een niet-commerciele organisatie zonder winstoogmerk. Maar voor de rest kunnen wij ons wel vinden in die tekst. Het verheugt ons dan ook zeer, dat wij als bijstandsbond thans beschikken over de domeinnaam www.bijstandsbond.amsterdam U kunt ons voortaan ook bereiken onder email adres postmaster@bijstandsbond.amsterdam
met vriendelijke groet,
Bijstandsbond Amsterdam
-- Vereniging Bijstandsbond Da Costakade 162 - 1053 XD Amsterdam 020-6898806/6181815 info@bijstandsbond.org - bijstbnd@xs4all.nl Website: http://www.bijstandsbond.org http://www.bijstandsbond.amsterdam postmaster@bijstandsbond.amsterdam Blog met oproepen en aankondigingen: http://bijstandsbond.blogspot.nl Actiecomité Dwangarbeidnee: http://dwangarbeidnee.blogspot.nl De geschiedenis van de Participatiewet: http://participatiewet.blogspot.nl Dagelijks nieuws: http://overlevingsgids.blogspot.nl Website met tips en trucs voor de minima om te overleven: http://overlevingsgids.net Van de overlevingsgids is een app voor android telefoons die u kunt downloaden in Google Play Store. Trefwoord overlevingsgids. Facebook: https://www.facebook.com/Bijstandsbond Twitter: @bijstbond en @dwangarbeidnee en @overlevingsgids U kunt lid worden voor 17 euro per jaar. Giro: IBAN NL22 INGB 0004 5548 41
vrijdag 21 augustus 2015
Bijstandsbond Rotterdam in oprichting
De Bijstandsbond Amsterdam ondersteunt in 2016 al veertig jaar mensen met een minimuminkomen. Voornamelijk in Amsterdam, waar de bond gevestigd is, maar er bellen en mailen mensen uit het hele land en wij doen ook rechtszaken voor mensen uit het land. Af en toe bezoeken bij buiten Amsterdam ook mensen. Wij hebben een spreekuur op dinsdag en donderdag van 11.00 uur tot 16.00 uur. Samen met anderen, oa de FNV voeren wij acties, oa tegen het werken zonder loon. In Amsterdam hebben wij daarvoor het samenwerkingsverband actiecomite dwangarbeidnee opgericht. De Bijstandsbond Amsterdam is een vereniging met leden zonder winstoogmerk.
Het verheugd ons zeer, dat de voorbereidingen in volle gang zijn om ook in Rotterdam een Bijstandsbond op te richten, de Bijstandsbond Rotterdam. Dit volgens dezelfde formule als de Bijstandsbond Amsterdam. De welkomstpagina is inmiddels bereikbaar: www.bijstandsbondrotterdam.nl
Het bijbehorende e-mailadres is: info@bijstandsbondrotterdam.nl
Help ons de Bijstandsbond Rotterdam meer bekendheid te geven zodat veel mensen lid worden en de Bijstandsbond Rotterdam gaan steunen. Er zijn ook meer vrijwilligers/kaderleden nodig. Wij nodigen dan ook iedereen uit om mensen in je eigen netwerk op de hoogte te stellen. Daarvoor is tevens een digitale flyer gemaakt. De flyer in pdf en de flyer in jpg. Deze mag ook online gepost worden, of laat gewoon het websiteadres achter op reactieformulieren van betreffende sites en forums. Er wordt nog aan een uitgebreidere fysieke flyer gewerkt, waarop ook meer tekst met een statement zal komen
Het verheugd ons zeer, dat de voorbereidingen in volle gang zijn om ook in Rotterdam een Bijstandsbond op te richten, de Bijstandsbond Rotterdam. Dit volgens dezelfde formule als de Bijstandsbond Amsterdam. De welkomstpagina is inmiddels bereikbaar: www.bijstandsbondrotterdam.nl
Het bijbehorende e-mailadres is: info@bijstandsbondrotterdam.nl
Help ons de Bijstandsbond Rotterdam meer bekendheid te geven zodat veel mensen lid worden en de Bijstandsbond Rotterdam gaan steunen. Er zijn ook meer vrijwilligers/kaderleden nodig. Wij nodigen dan ook iedereen uit om mensen in je eigen netwerk op de hoogte te stellen. Daarvoor is tevens een digitale flyer gemaakt. De flyer in pdf en de flyer in jpg. Deze mag ook online gepost worden, of laat gewoon het websiteadres achter op reactieformulieren van betreffende sites en forums. Er wordt nog aan een uitgebreidere fysieke flyer gewerkt, waarop ook meer tekst met een statement zal komen
donderdag 20 augustus 2015
wetenschappers leggen opnieuw misstanden in de Amsterdamse reintegratieindustrie bloot
Dit is een voorlopige reactie op het rapport “Door de bomen het bos weer zien”, een onderzoek van de wetenschappers Rob van Eijbergen en Leo Huberts naar het reilen en zeilen van stichting Herstelling in verband met “de integriteitsschendingen” in de Amsterdamse reïntegratie-industrie. Het rapport was al in juni klaar, maar is nu pas door de gemeente Amsterdam gepubliceerd. Want de lokale politici moesten eerst nadenken over een reactie op het rapport en over een inventarisatie van te nemen maatregelen. Mijn reactie is voorlopig, omdat veel andere mensen van de Bijstandsbond en het actiecomité Dwangarbeid Nee, waarin ook Doorbraak meedoet, op vakantie zijn. Gezamenlijk overleg over een definitieve reactie kan daarom pas later plaatsvinden. Bovendien moeten we het doorwrochte rapport eerst goed bestuderen om een definitief oordeel te kunnen geven. Maar een voorlopige indruk wil ik jullie niet onthouden.
Dwangarbeid
De Amsterdamse SP-wethouder Arjen Vliegenthart heeft de hoogleraren Huberts en Van Eijbergen gevraagd om een rapport uit te brengen met adviezen naar aanleiding van een eerder onderzoek naar misstanden bij het reïntegratietraject in het Amsterdamse Bos van stichting Herstelling Werk en Uitvoering. Dat onderzoek werd uitgevoerd door het Bureau Integriteit van de gemeente. Naar aanleiding van dat onderzoek werd het traject beëindigd. Uit het rapport van de hoogleraren blijkt dat er met de Amsterdamse reïntegratietrajecten veel mis is. De wetenschappers distantiëren zich weliswaar van de term “dwangarbeid” die wij hanteren, maar constateren vervolgens veel knelpunten. Naar nu blijkt, is naar aanleiding daarvan ook het reïntegratieproject van Het Groenteschip “preventief” gesloten. De hoogleraren lijken daarbij een beetje op twee gedachten te hinken. Enerzijds constateren ze dat er met de persoonlijke integriteit van de meeste medewerkers niets mis is, en dat de ambtenaren gemotiveerd, oprecht en met veel passie en idealen hun werk doen. Anderzijds wordt er gesproken over een “gesloten familiecultuur”. In het rapport wordt het reilen en zeilen van de reïntegratietak van de gemeente Amsterdam uitgebreid geanalyseerd. Oplossingen worden gezocht in het verbeteren van de organisatie, waarbij weer naar voren komt dat de voormalige Dienst Werk en Inkomen als geheel, ja eigenlijk de gehele gemeentelijke organisatie, veel te weinig open staat voor klachten van burgers over door hen gesignaleerde misstanden. Naar aanleiding daarvan gaat het gemeentebestuur voortaan ook de gemeentesecretaris inschakelen om verbeteringen te bewerkstelligen. In het algemeen is de redenering dat de medewerkers wel integer zijn, maar dat de kwaliteit van de organisatie te wensen overlaat, waardoor zogenaamd ongewild misstanden als in het Amsterdamse Bos toch kunnen voorkomen. De hoogleraren waarschuwen er alvast voor dat die misstanden met de huidige organisatie ook in de toekomst weer kunnen voorkomen.
Rechteloosheid
Tijdens hun onderzoek waren de hoogleraren er verbaasd over dat veel misstanden al jaren geleden aan de orde zijn gesteld, en dat daar in de politiek en de ambtelijke organisatie niets mee is gedaan. Dat was ook al geconstateerd in het rapport van het Bureau Integriteit naar aanleiding waarvan het gemeentebestuur in een reactie erkende dat het fout was dat de gemeente er te weinig op had gereageerd. Men wil dat nu anders gaan doen. De grote vraag is of de oplossingsrichting van organisatorische veranderingen voldoende soelaas biedt. Een groot deel van het rapport van de hoogleraren gaat over verbeteringen in de organisatie. Zoals al opgemerkt, nemen de wetenschappers afstand van het begrip “dwangarbeid”. Wat wij met het naar voren brengen van dit begrip hebben willen benadrukken, is de rechteloosheid van de bijstandsgerechtigden die met behoud van uitkering werken. Het arbeidsrecht is niet van toepassing, dwangarbeiders verdienen geen loon, ze hebben wel veel plichten en moeten opdrachten vervullen op straffe van sancties of zelfs stopzetting van hun uitkering. Ze hebben dus geen keuze. Velen doen zinloos, repeterend eenvoudig werk ver beneden hun niveau en zonder perspectief. Het is volgens Dwangarbeid Nee en de Bijstandsbond niet alleen de ambtelijke organisatie of de ambivalentie van het reïntegratiebeleid, maar juist de rechteloosheid van de bijstandsgerechtigden die tot misstanden leidt en waardoor ze zich moeilijk kunnen verdedigen. Daarbij valt op te merken dat juist mensen die zich moeilijk kunnen verdedigen, er door persoonlijke omstandigheden of vaardigheden aan onderdoor gaan.
Meer in zijn algemeenheid doet zich de vraag voor of het huidige overheidsbeleid, waarbij men spreekt over individueel maatwerk en waarbij men zwijgt over collectieve rechten, niet altijd leidt tot een reeks misstanden die sowieso niet kunnen worden voorkomen. Die vraag wordt des te dringender, als het waar is, zoals de hoogleraren constateren, dat medewerkers wel van goede wil kunnen zijn, maar er toch misstanden kunnen voorkomen op organisatorische gronden. Afbraak van de sociale zekerheid, afschaffing van het begrip “passende arbeid” en vervanging ervan door het begrip “gangbare arbeid”, waarbij alles voor iedereen “passend” is, afschaffing van collectieve regelingen waar baanlozen een beroep op kunnen doen als ze voldoet aan de voorwaarden, invoering van “de tegenprestatie”, omgekeerde bewijslast, en andere plichten van bijstandsgerechtigden waarbij alles individueel wordt beoordeeld, dat allemaal leidt tot onrecht, willekeur en eenzijdige afhankelijkheid van de veronderstelde goede wil van de almachtige klantmanagers. Daarbij geldt ook nog dat die individuele goede wil, als die al aanwezig is, om zeep geholpen wordt in een organisatie waarin zich allerlei voor baanlozen nadelige groepsprocessen afspelen.
Reïficatie
Het onderzoek dat het gemeentebestuur nu aankondigt naar de uitgangspunten van het reïntegratiebeleid zal zeker ook betrekking moeten hebben op de rechten van baanlozen, zodat die zich kunnen verdedigen tegen onrecht, willekeur en onheuse bejegening. En dat onderzoek zal zich er ook op moeten richten om allerlei maatregelen die de rechteloosheid en het misbruik in de hand werken, juist niet in te voeren of weer in te trekken, zoals bijvoorbeeld het verplichte werken met behoud van uitkering op straffe van sancties, de dwangarbeid dus. Tegelijk mag de analyse van de hoogleraren geen excuus zijn om de redenering op te hangen dat niemand binnen het gemeentelijke apparaat verantwoordelijk zou zijn. De analyse en het sociologische inzicht dat organisatiecultuur en groepsprocessen hun eigen wetmatigheden kennen en niet zonder meer zijn terug te voeren op het denken en handelen van individuen, mag niet leiden tot reïficatie, dat wil zeggen: het toekennen van menselijke eigenschappen aan organisaties. Organisaties kunnen niet denken en op basis daarvan handelen. Het zijn immers altijd de mensen die dat doen. Ook al zouden individuele ambtenaren integer zijn en ook al zouden ze kritiek hebben op de organisatie en het beleid, dan nog zijn ze er medeverantwoordelijk voor, als ze eraan meewerken.
Piet van der Lende
Zie de onderzoeksrapporten en een reactie van het gemeentebestuur
Dwangarbeid
De Amsterdamse SP-wethouder Arjen Vliegenthart heeft de hoogleraren Huberts en Van Eijbergen gevraagd om een rapport uit te brengen met adviezen naar aanleiding van een eerder onderzoek naar misstanden bij het reïntegratietraject in het Amsterdamse Bos van stichting Herstelling Werk en Uitvoering. Dat onderzoek werd uitgevoerd door het Bureau Integriteit van de gemeente. Naar aanleiding van dat onderzoek werd het traject beëindigd. Uit het rapport van de hoogleraren blijkt dat er met de Amsterdamse reïntegratietrajecten veel mis is. De wetenschappers distantiëren zich weliswaar van de term “dwangarbeid” die wij hanteren, maar constateren vervolgens veel knelpunten. Naar nu blijkt, is naar aanleiding daarvan ook het reïntegratieproject van Het Groenteschip “preventief” gesloten. De hoogleraren lijken daarbij een beetje op twee gedachten te hinken. Enerzijds constateren ze dat er met de persoonlijke integriteit van de meeste medewerkers niets mis is, en dat de ambtenaren gemotiveerd, oprecht en met veel passie en idealen hun werk doen. Anderzijds wordt er gesproken over een “gesloten familiecultuur”. In het rapport wordt het reilen en zeilen van de reïntegratietak van de gemeente Amsterdam uitgebreid geanalyseerd. Oplossingen worden gezocht in het verbeteren van de organisatie, waarbij weer naar voren komt dat de voormalige Dienst Werk en Inkomen als geheel, ja eigenlijk de gehele gemeentelijke organisatie, veel te weinig open staat voor klachten van burgers over door hen gesignaleerde misstanden. Naar aanleiding daarvan gaat het gemeentebestuur voortaan ook de gemeentesecretaris inschakelen om verbeteringen te bewerkstelligen. In het algemeen is de redenering dat de medewerkers wel integer zijn, maar dat de kwaliteit van de organisatie te wensen overlaat, waardoor zogenaamd ongewild misstanden als in het Amsterdamse Bos toch kunnen voorkomen. De hoogleraren waarschuwen er alvast voor dat die misstanden met de huidige organisatie ook in de toekomst weer kunnen voorkomen.
Rechteloosheid
Tijdens hun onderzoek waren de hoogleraren er verbaasd over dat veel misstanden al jaren geleden aan de orde zijn gesteld, en dat daar in de politiek en de ambtelijke organisatie niets mee is gedaan. Dat was ook al geconstateerd in het rapport van het Bureau Integriteit naar aanleiding waarvan het gemeentebestuur in een reactie erkende dat het fout was dat de gemeente er te weinig op had gereageerd. Men wil dat nu anders gaan doen. De grote vraag is of de oplossingsrichting van organisatorische veranderingen voldoende soelaas biedt. Een groot deel van het rapport van de hoogleraren gaat over verbeteringen in de organisatie. Zoals al opgemerkt, nemen de wetenschappers afstand van het begrip “dwangarbeid”. Wat wij met het naar voren brengen van dit begrip hebben willen benadrukken, is de rechteloosheid van de bijstandsgerechtigden die met behoud van uitkering werken. Het arbeidsrecht is niet van toepassing, dwangarbeiders verdienen geen loon, ze hebben wel veel plichten en moeten opdrachten vervullen op straffe van sancties of zelfs stopzetting van hun uitkering. Ze hebben dus geen keuze. Velen doen zinloos, repeterend eenvoudig werk ver beneden hun niveau en zonder perspectief. Het is volgens Dwangarbeid Nee en de Bijstandsbond niet alleen de ambtelijke organisatie of de ambivalentie van het reïntegratiebeleid, maar juist de rechteloosheid van de bijstandsgerechtigden die tot misstanden leidt en waardoor ze zich moeilijk kunnen verdedigen. Daarbij valt op te merken dat juist mensen die zich moeilijk kunnen verdedigen, er door persoonlijke omstandigheden of vaardigheden aan onderdoor gaan.
Meer in zijn algemeenheid doet zich de vraag voor of het huidige overheidsbeleid, waarbij men spreekt over individueel maatwerk en waarbij men zwijgt over collectieve rechten, niet altijd leidt tot een reeks misstanden die sowieso niet kunnen worden voorkomen. Die vraag wordt des te dringender, als het waar is, zoals de hoogleraren constateren, dat medewerkers wel van goede wil kunnen zijn, maar er toch misstanden kunnen voorkomen op organisatorische gronden. Afbraak van de sociale zekerheid, afschaffing van het begrip “passende arbeid” en vervanging ervan door het begrip “gangbare arbeid”, waarbij alles voor iedereen “passend” is, afschaffing van collectieve regelingen waar baanlozen een beroep op kunnen doen als ze voldoet aan de voorwaarden, invoering van “de tegenprestatie”, omgekeerde bewijslast, en andere plichten van bijstandsgerechtigden waarbij alles individueel wordt beoordeeld, dat allemaal leidt tot onrecht, willekeur en eenzijdige afhankelijkheid van de veronderstelde goede wil van de almachtige klantmanagers. Daarbij geldt ook nog dat die individuele goede wil, als die al aanwezig is, om zeep geholpen wordt in een organisatie waarin zich allerlei voor baanlozen nadelige groepsprocessen afspelen.
Reïficatie
Het onderzoek dat het gemeentebestuur nu aankondigt naar de uitgangspunten van het reïntegratiebeleid zal zeker ook betrekking moeten hebben op de rechten van baanlozen, zodat die zich kunnen verdedigen tegen onrecht, willekeur en onheuse bejegening. En dat onderzoek zal zich er ook op moeten richten om allerlei maatregelen die de rechteloosheid en het misbruik in de hand werken, juist niet in te voeren of weer in te trekken, zoals bijvoorbeeld het verplichte werken met behoud van uitkering op straffe van sancties, de dwangarbeid dus. Tegelijk mag de analyse van de hoogleraren geen excuus zijn om de redenering op te hangen dat niemand binnen het gemeentelijke apparaat verantwoordelijk zou zijn. De analyse en het sociologische inzicht dat organisatiecultuur en groepsprocessen hun eigen wetmatigheden kennen en niet zonder meer zijn terug te voeren op het denken en handelen van individuen, mag niet leiden tot reïficatie, dat wil zeggen: het toekennen van menselijke eigenschappen aan organisaties. Organisaties kunnen niet denken en op basis daarvan handelen. Het zijn immers altijd de mensen die dat doen. Ook al zouden individuele ambtenaren integer zijn en ook al zouden ze kritiek hebben op de organisatie en het beleid, dan nog zijn ze er medeverantwoordelijk voor, als ze eraan meewerken.
Piet van der Lende
Zie de onderzoeksrapporten en een reactie van het gemeentebestuur
Abonneren op:
Posts (Atom)