vrijdag 24 april 2015

De gemeentelijke Ombudsman in Amsterdam zou niet politiek bezig zijn

Vandaag de Ombudsman met zijn caravan aan de Laarderhoogtweg uitgebreid in Het Parool. Het irriteert me een beetje dat de gemeentelijke Ombudsman steeds zegt dat hij niet politiek bezig is. In het Parool van vandaag staat: Maar zoveel signalen dat er iets mis was, kreeg hij ook weer niet. En die gingen toch vooral over de weerzin tegen het re-integratiebeleid en niet over burgers die als gevolg van dat beleid onbehoorlijk behandeld werden. En tot dat laatste is de bevoegdheid van de ombudsman beperkt.
"Als ik iets aan het beleid wil veranderen, had ik in de politiek moeten gaan."
Maar wat hij doet is zo politiek als het maar kan, want zijn oordeel over de behandeling speelt een grote rol in de politieke discussie. Als hij constateert, dat iedereen in die trajecten van werken met behoud van uitkering dik tevreden is, of omgekeerd, zeer ontevreden, dan heeft dat politieke gevolgen. Het is duidelijk dat hij geen klachten opneemt van: ik ben 55 en ik ben hier kansloos, want ik leer niks, en de massawerkloosheid is groot, en ik kom hier niet aan de bak. Want dat is een politieke mening, en daar gaat de Ombudsman niet over. Dus ook niet over: er is bij die trajecten sprake van verdringing van betaald werk en al dat soort argumenten. Nee de ombudsman is politiek neutraal. Schei toch uit. Als je het over de gevolgen van het beleid hebt dan heb je het toch ook over het beleid zelf? Die twee dingen kun je niet scheiden, zoals de Ombudsman probeert te doen. Ik vind het een technocratische benadering, waarbij de politieke discussie wordt geneutraliseerd en op een poldermodelachtige manier tegenstellingen worden verdoezeld, zo van: de mensen die in het repressie-systeem werkzaam zijn moeten toch redelijk met de bijstandsgerechtigden omgaan. Maar de regels (huisbezoeken, dwangarbeid, kostendelersnorm, strenge controles, vermogenstoets, je hele hebben en houden op tafel leggen, etc. daar zeg ik niets over. We moeten de repressie op een humane manier uitvoeren.
Piet 

donderdag 16 april 2015

Actiecomité Dwangarbeid Nee lanceert op 1 mei verrassingsacties tegen de Participatiewet


Het Actiecomité Dwangarbeid Nee is een zelforganisatie van bijstandsgerechtigden die zich verzetten tegen gedwongen werken zonder loon. De Participatiewet maakt ‘re-integratie’ verplicht en elke gemeente probeert bijna overal verplichte ‘re-integratietrajecten’ op te zetten; bij commerciële bedrijven, maar ook bij vrijwilligersorganisaties. De gemeente geeft bedrijven en organisaties zelfs subsidie als zij meedoen.

Wij noemen dit dwangarbeid omdat wij door de wet verplicht worden aan die trajecten mee te doen, geen loon krijgen voor onze arbeid en omdat wij gestraft worden als we kritiek hebben. Dit pikken wij niet en daarom voeren wij actie. Wij accepteren niet dat wij uitgebuit worden onder het mom van ‘participeren’ en ‘re-integreren’. Iedereen die dwangarbeiders wil inzetten en zo subsidie krijgt of op loonkosten kan besparen, is een doelwit. Iedereen die tegen uitbuiting is en tegen gedwongen werken zonder loon, is onze bondgenoot. Wie ons wil helpen met ‘re-integreren’ of met ‘participeren’, mag ons gewoon loon betalen.

Wij gaan vanaf vrijdag 1 mei verrassingsacties voeren om bedrijven en organisaties zover te krijgen dat zij niet meedoen aan gedwongen werken zonder loon in het kader van re-integratietrajecten en ook niet in het kader van de tegenprestatie omdat:
– gedwongen werken zonder loon mogelijk wordt gemaakt door een strafregime van kortingen op de uitkering waardoor mensen onder het bestaansminimum komen en naar voedselbanken moeten en zelfs uit hun woning gezet kunnen worden;
– gemotiveerde en betaalde arbeiders vervangen door dwangarbeiders alleen maar negatief is voor de organisatie, voor de dwangarbeider en voor de betaalde kracht;
– gedwongen werken zonder loon mensen niet helpt aan een baan.

Voor de verrassingsactie van 1 mei gaan we verzamelen op het Weesperplein om 10.00 uur en daarvandaan gaan wij lopen naar de actielocatie.

Wij roepen iedereen op om mee te doen, want zonder actievoeren krijgen we nooit dwangarbeid afgeschaft.

Meer informatie info@dwangarbeidee.nl

Veel mis bij Amsterdams re-integratietraject De Uitkijk in het Amsterdamse Bos

PERSBERICHT BIJSTANDSBOND AMSTERDAM
Amsterdam, 16 april 2015

Gemeenteambtenaren intimideren werklozen die in het kader van een re-integratietraject aan hen waren toevertrouwd. Het te pas en te onpas dreigen met strafkortingen was eerder regel dan uitzondering. Daarnaast worden ze verdacht van misbruik en diefstal van gemeente-eigendommen.
De Bijstandsbond wil benadrukken dat het hier niet gaat om een incidenteel geval, maar dat het bovenstaande het logisch gevolg is van structurele tekortkomingen bij de re-integratietrajecten. Wekelijks komen er wat dat betreft signalen bij ons binnen. Gaarne verwijzen wij u ook naar het door het Actiecomité Dwangarbeid Nee, waarin de Bijstandsbond anticipeert, uitgebrachte Zwartboek over wantoestanden in het Amsterdamse bos en andere re-integratietrajecten.
Vroeger of later krijgt ieder werkloze wel te maken met een door de gemeente opgelegd trajectplan richting werk. Deelname is verplicht op straffe van geheel of gedeeltelijke inhouding van de uitkering.
In de re-integratieverordening staat dat een traject afgestemd moet zijn op de individuele werkzoekende en zoveel mogelijk in overleg met hem of haar tot stand moet zijn gekomen. Maar er staat ook dat de gemeente uiteindelijke besluit welk traject er gevolgd moet worden. En hier wringt gelijk de schoen, want al te vaak kwamen en komen mensen bij ons op het spreekuur die amper na een half uurtje al te horen kregen: “Je gaat dit en dat traject doen en hier tekenen gaarne”.
Wij, de Bijstandsbond Amsterdam, zijn dan ook van mening dat bovenstaande mistoestanden het resultaat zijn van een onzorgvuldig geformuleerd beleid. De beleidsregels zijn vaag en bieden nauwelijks houvast.
Door het ontbreken van een onafhankelijke klachtencommissie kunnen re-integrerende werkzoekenden ook nergens met hun klachten terecht. Want de klantmanager, die uiteindelijk beslist of je gesanctioneerd wordt, is ook vaak de begeleider van de re-integrerende werkzoekende, zoals we dat terugzien in het Praktijkcentrum Zuidoost. Maar gezien de klachten en de rechteloze positie van de daar tewerkgestelde werkzoekenden is de door de Bijstandsbond Amsterdam gebezigde term Dwangarbeiderscentrum Laarderhoogtweg meer op zijn plaats.
Wij, de Bijstandsbond Amsterdam, zijn dan ook van mening, dat, gezien het bovenstaande, direct het volgende ondernomen moet worden:
  1. Instelling van een onafhankelijke klachtencommissie.
  2. Onmiddellijke terugdraaiing van de sancties, die zijn opgelegd aan al degenen die bij De Uitkijk te werk werden gesteld. Daarnaast eisen wij van de verantwoordelijke wethouder excuses voor het leed dat onder zijn leiding plaatsvond. Daarnaast is een schadevergoeding ook op zijn plek.
  3. Daarnaast eisen wij onmiddellijke sluiting van het Dwangarbeiderscentrum aan de Laarderhoogtweg.
  4. In afwachting van het door de gemeente reeds toegezegde onderzoek naar wantoestanden bij re-integratietrajecten eisen wij onmiddellijke stopzetting van verplichte deelname aan een traject.
Tot slot, maar juist niet onbelangrijk willen wij u erop wijzen dat re-integratie van werklozen geen oplossing is van het verschijnsel werkloosheid. De werkloosheid neemt niet af als men werklozen het een na het andere traject laat doorlopen. Door dit, zeg maar gerust gepruts komt er geen baan bij. Toch is dat wat de meeste politici ons willen doen geloven.
Dat maakt het voor politici ook wel gemakkelijk: de werkloze de schuld geven van zijn of haar werkloosheid. Hoeft de politicus ook niet na te denken over de werkelijke oorzaken van massawerkloosheid. Daar wordt hij of zij alleen maar moe van.
Met vriendelijke groet,
Bijstandsbond Amsterdam
Telefoon: 020-6898806


Rapporten over misstanden in de reintegratieindustrie in Amsterdam

Rapport over misstanden in de reintegratie in Amsterdam. November 2013

Tweede rapport over misstanden bij Herstelling Werk en Uitvoering. Juni 2014

De doofpot in werking. Vragen en antwoorden gemeenteraad over werklozen die werken op het zwaar met chemicalien vervuilde Hembrugterrein

Rapport over de gevolgen voor de geestelijke gezondheid van verplichte trajecten voor werklozen Maart 2015

donderdag 9 april 2015

Het disciplineringsproject de Vinkebrug in Amsterdam voor de zogenaamde 'top 600' criminelen



Vandaag verscheen een juichend artikel in Het Parool over het disciplineringsproject de Vinkebrug van de stichting Herstelling Werk en Uitvoering in Amsterdam, die zich meer in zijn algemeenheid bezig houdt met door werklozen gehate disciplineringstrajecten waar mensen jarenlang met behoud van uitkering moeten werken en waar de afgelopen drie jaar veel klachten over waren, waarbij de slechte mensonterende behandeling van de werklozen naar voren kwam ook in de publiciteit.

 Het valt me op hoe geraffineerd die Youri vd Lugt directeur van de Herstelling altijd weer de pers voor zijn karretje weet te spannen. Wij hebben van verschillende dwangarbeiders aan de Laarderhoogtweg gehoord dat als de pers komt, of een gemeenteraadslid bv, bepaalde mensen naar voren geschoven worden en anderen die er onderdoor gaan en kritiek hebben naar huis worden gestuurd of plotseling een opdracht elders krijgen, zodat ze er niet bij zijn. Dat doen ze ook als de wethouder komt.

De vorige wethouder Van Es praatte in de veronderstelling dat ze met werklozen praatte, zelfs met taakgestraften in het Amsterdamse Bos, die blij waren dat ze er met een taakstraf vanaf kwamen en die haar van alles op de mouw hebben gespeld hoe prachtig het er was. Ze zijn er werkelijk heel geraffineerd in om een bepaald vals beeld neer te zetten. Dat van die uitstroom is volgens ons lariekoek. Maar... de parool journalist schrijft het op zonder te vragen of te controleren. Hoe krijgen ze het voor elkaar. Slimme adviseurs publiciteit?

Youri van der Lugt weigert cijfers beschikbaar te stellen over de aantallen mensen die op de verschillende projecten werken, wat hun kenmerken zijn of tot welke categorie ze qua leeftijd en opleiding behoren, waar degenen die uitstromen naartoe gaan en hoeveel mensen afhaken, cq ziek worden of om andere redenen niet meer aan de trajecten deelnemen, omdat ze uitgesloten worden van de uitkering.

Wij hebben iemand op bezoek gehad vorige week, die helemaal niet tot de top 600 behoort, nog nooit een vlieg kwaad heeft gedaan, maar wel een grote sterke, donkere kerel van even in de twintig, met zware schoenen. Nou zo ziet een criminele jongere eruit, begrijp je? Hij heeft eerst op de Laarderhoogtweg gewerkt en moest nu naar de Vinkebrug. In het artikel zelf staat trouwens dat 'enkele herintreders die niet tot de top 600 behoren' er moeten werken. Enkele? Het wordt niet nagevraagd. De journalist is ze waarschijnlijk tegengekomen en heeft er even naar gevraagd, of De Herstelling heeft erop geanticipeerd en het hem meteen verteld, zodat er niets aan de hand is als de journalist bij toeval tegen zo iemand aanloopt. Hoe is het mogelijk. Maar misschien velen zullen ermee worden bedreigd zonder dat uiteindelijk de dreiging wordt uitgevoerd. Het wordt breed als stok achter de deur ingezet, denk ik bij het dwi.

De redenering dat er een verband bestaat tussen de statistische gegevens over criminaliteit in Amsterdam en het project de Vinkebrug is flinterdun. Een verband is nooit aangetoond. Maar de Parool journalist slikt het voor zoete koek. De directeur van de Herstelling ventileert wel allerlei vage veronderstellingen over verbanden die er misschien-wellicht zouden kunnen zijn, maar misschien ook niet, maar concrete harde cijfers noemt hij niet. Het lijkt me niet waarschijnlijk dat de werkelijke top 600 tot de geselecteerden behoort, want de uitkering stopzetten wordt gebruikt als stok achter de deur om iemand te dwingen aan het project deel te nemen, en de top 600 loopt met geld op straat zonder uitkering. Die gaan niet naar de Vinkebrug. Tenzij ze onder druk worden gezet, zoals uit het artikel blijkt, omdat de geselecteerden strafvermindering krijgen op voorwaarde dat ze bij de Vinkebrug in traject gaan. Wanneer ze het traject niet afmaken, moeten ze weer de gevangenis in. Maar hoeveel dat er zijn? We tasten volledig in het duister. En daarmee is het een vaag, nietszeggend artikel waarin voor de zoveelste maal de feiten niet over het voetlicht worden gebracht en de voorstanders van onbewezen algemeenheden in de Amsterdamse bureaucratie op het gebied van beleidsdoelstellingen van de overheid door kunnen gaan met hun ongecontroleerde praktijken.

piet

woensdag 1 april 2015

Daar gaan we weer!

De VVD presenteerde gisteren het plan I host Amsterdam, waarbij er 340 vrijwilligers aan de slag gaan als host voor de stad Amsterdam. De bedoeling is dat werklozen ervaring op kunnen doen en dat de stad Amsterdam hulp krijgt bij de grote toestroom van toeristen. De Bijstandsbond vind dit helemaal geen goed idee want ze vinden dat hier gewoon betaalde krachten aan het werk moeten.

In Ritme van de Stad spraken wij met Jacques Peeters van de Bijstandsbond.

Bericht Datum: 1 april 2015

http://www.amsterdamfm.nl/bijstandsbond-daar-gaan-we-weer/