dinsdag 31 maart 2015

Persbericht Bijstandsbond Amsterdam over VVD plan 'I HOST Amsterdam'


Het plan van de Amsterdamse VVD om uitkeringsgerechtigden op vrijwillige basis ervaring op te laten doen als gastheer of-vrouw valt bijzonder slecht bij de Vereniging Bijstandsbond Amsterdam, kortweg Bijstandsbond.
De Bijstandsbond is van mening dat het hier regulier werk betreft, waar dan ook een regulier salaris tegenover moet staan.
Loon wat gemakkelijk betaald kan worden, omdat Amsterdam tientallen miljoenen aan euro’s incasseert via de toeristenbelasting.
Vervolgens worden die euro’s wel uitgegeven aan peperdure reclamebureaus en -campagnes. Denk aan” I Amsterdam”. Men is zelfs zo schaamteloos om delegaties uit te zenden naar Shanghai om daar Amsterdam te promoten.
Daar is blijkbaar wel geld voor over. Maar niet om mensen een salaris te betalen.
Jaren geleden werd er flink op het VVV bezuinigd, waardoor een groot aantal mensen hun baan hebben verloren. Nu mogen werklozen op zogenaamde vrijwillige basis dit gat opvullen
Het er met de haren erbij gesleept argument dat mensen werkervaring opdoen en daardoor hun kansen op werk vergroten, is een ernstige vorm van misbruik maken van al die honderdduizenden die geen baan kunnen vinden en er heel veel voor over hebben om betaald werk te vinden.
Zij gaan zelfs zover dat ze als vrijwilliger aan de slag gaan met als enig lokkertje “kansen op de arbeidsmarkt.” Na zes maanden worden ze vervangen door een nieuwe lichting met dezelfde beloftes. Als dat geen misbruik maken is van mensen!
Waarom niet na een gedegen opleiding een baangarantie geven?
Bovenstaand Amsterdams VVD-verhaal doet de Bijstandsbond sterk denken aan een recent werkervaringsproject in Amstelveen, niet toevallig ook een VVD-stad, waar werklozen werden ingezet als hondencontroleurs. Ook met dezelfde riedel om werkervaring en kansen op werk te vergroten.
Wij gaan er natuurlijk vanuit dat de SP-wethouder Arjan Vliegenthart hiermee nooit akkoord gaat. Een duidelijker voorbeeld van verdringing van betaald werk door vrijwilligers kan er niet zijn.
Het HOST plan van de Amsterdamse VVD is daarmee verworden tot een krachtmeting tussen de liberalen van VVD en D’66 enerzijds en de SP anderzijds.
Jacques Peeters, spreekuurmedewerker van de Bijstandsbond

voor meer informatie:
020-6898806
wbva@dds.nl

maandag 23 maart 2015

Professor Gijsbert Vonk gaat onderzoeken hoe mensen die geen bijstand willen of durven aan te vragen overleven



Op 20 maart werd in EO door de week een reportage uitgezonden over de participatiewet. De reportage is gemaakt door Lemke Kraan van de IKON. Je kunt de reportage beluisteren op http://www.eo.nl/radio5/programmas/eodoordeweek/aflevering-detail/eo-door-de-week-20150320t200000/

De verslaggeefster is op de bijeenkomst in Groningen geweest van Dwangarbeidnee Groningen (DANG) waar zij Gijsbert Vonk, Tanja Willems en Hans Alderkamp interviewde. Vervolgens is zij bij de Bijstandsbond geweest waar zij Marc van Hoof ondervroeg. Onderwerpen die aan de orde komen zijn o.a. de omgekeerde bewijslast in de bijstand, dwangarbeid en de nieuwe inlichtingenplicht. Gijsbert Vonk, hoogleraar aan de Universiteit van Groningen heeft geconstateerd, dat veel mensen maar geen bijstand meer aanvragen vanwege de strenge regels en omdat ze er niet tegen kunnen onder grote druk te staan. Maar hij vraagt zich ook af hoe die mensen de tijd doorkomen, waar ze van leven, en hoe ze het hoofd boven water houden. Dat gaat hij de komende tijd onderzoeken. En hij gaat onderzoeken hoe die netwerken waar mensen dan een beroep op doen versterkt kunnen worden. Een mooie reportage

De uitzending is onderdeel van een uur durende uitzending. De reportage wordt uitgezonden van 40:42 tot 53.55. Daarna is er discussie over de reportage tussen twee journalisten, Willem Smouter, dominee en ex-medewerker van de EO en Sjirk Kuijper, hoofdredacteur van het Nederlands Dagblad. Deze discussie duurt van 53:55 tot 59:59. De heren praatten alles wat aan schrijnende verhalen in de reportage naar voren kwam weg. De bijstand moet ook geen hangmat worden, of vergelijkbare bewoordingen, en Marc van Hoof had gezegd wat werken in het Feijenoord stadion en daar stoeltjes schoonmaken nou voor zin heeft vanuit de gedachte: mensen aan het werk helpen. Men vraagt zich nooit af, aldus van Hoof, waarom dit nu voor een bepaalde werkloze in zijn of haar specifieke situatie de kansen vergroot. Daarop reageren de commentatoren door te zeggen dat dagritme opdoen, op tijd uit je bed moeten komen en structuur in je leven iedereen heel goed helpen, het gaat er niet om, dat je werk vind dat bij je past, het gaat over hoe dan ook het verrichten van werk.

Minstens 40 jaar wordt er al gediscussieerd over het sociaal zekerheidsstelsel in Nederland en het arbeidsethos. Er verschenen vele honderden, zo niet duizenden diepgravende meer of minder wetenschappelijke onderzoeken waar verslag van werd gedaan in evenzovele minstens vuistdikke rapporten en boeken, de werklozen en hun organisaties hebben 40 jaar lang gepraat als brugman om vanuit hun ervaring dingen naar voren te brengen, er zijn duizenden acties gevoerd, maar de dominee en de hoofdredacteur van een landelijk dagblad herhalen dezelfde oppervlakkige eenvoudige stellingen en argumenten die 40 jaar geleden bij het begin van de discussie ook naar voren werden gebracht. Ze hebben niets van de discussie geleerd. En er lopen veel van zulke figuren rond. Ik denk dat ik maar in de clientenraad ga zitten. De directeur van de voormalige dienst Werk en Inkomen overtuigen met mijn argumenten.

Piet