Bijstandsbond Rotterdam in oprichting

De Bijstandsbond Amsterdam ondersteunt in 2016 al veertig jaar mensen met een minimuminkomen. Voornamelijk in Amsterdam, waar de bond gevestigd is, maar er bellen en mailen mensen uit het hele land en wij doen ook rechtszaken voor mensen uit het land. Af en toe bezoeken bij buiten Amsterdam ook mensen. Wij hebben een spreekuur op dinsdag en donderdag van 11.00 uur tot 16.00 uur. Samen met anderen, oa de FNV voeren wij acties, oa tegen het werken zonder loon. In Amsterdam hebben wij daarvoor het samenwerkingsverband actiecomite dwangarbeidnee opgericht. De Bijstandsbond Amsterdam is een vereniging met leden zonder winstoogmerk.

Het verheugd ons zeer, dat de voorbereidingen in volle gang zijn om ook in Rotterdam een Bijstandsbond op te richten, de Bijstandsbond Rotterdam. Dit volgens dezelfde formule als de Bijstandsbond Amsterdam. De welkomstpagina is inmiddels bereikbaar: www.bijstandsbondrotterdam.nl

Het bijbehorende e-mailadres is: info@bijstandsbondrotterdam.nl

Help ons de Bijstandsbond Rotterdam meer bekendheid te geven zodat veel mensen lid worden en de Bijstandsbond Rotterdam gaan steunen. Er zijn ook meer vrijwilligers/kaderleden nodig. Wij nodigen dan ook iedereen uit om mensen in je eigen netwerk op de hoogte te stellen. Daarvoor is tevens een digitale flyer gemaakt. De flyer in pdf en de flyer in jpg. Deze mag ook online gepost worden, of laat gewoon het websiteadres achter op reactieformulieren van betreffende sites en forums. Er wordt nog aan een uitgebreidere fysieke flyer gewerkt, waarop ook meer tekst met een statement zal komen

wetenschappers leggen opnieuw misstanden in de Amsterdamse reintegratieindustrie bloot

Dit is een voorlopige reactie op het rapport “Door de bomen het bos weer zien”, een onderzoek van de wetenschappers Rob van Eijbergen en Leo Huberts naar het reilen en zeilen van stichting Herstelling in verband met “de integriteitsschendingen” in de Amsterdamse reïntegratie-industrie. Het rapport was al in juni klaar, maar is nu pas door de gemeente Amsterdam gepubliceerd. Want de lokale politici moesten eerst nadenken over een reactie op het rapport en over een inventarisatie van te nemen maatregelen. Mijn reactie is voorlopig, omdat veel andere mensen van de Bijstandsbond en het actiecomité Dwangarbeid Nee, waarin ook Doorbraak meedoet, op vakantie zijn. Gezamenlijk overleg over een definitieve reactie kan daarom pas later plaatsvinden. Bovendien moeten we het doorwrochte rapport eerst goed bestuderen om een definitief oordeel te kunnen geven. Maar een voorlopige indruk wil ik jullie niet onthouden.

Dwangarbeid

De Amsterdamse SP-wethouder Arjen Vliegenthart heeft de hoogleraren Huberts en Van Eijbergen gevraagd om een rapport uit te brengen met adviezen naar aanleiding van een eerder onderzoek naar misstanden bij het reïntegratietraject in het Amsterdamse Bos van stichting Herstelling Werk en Uitvoering. Dat onderzoek werd uitgevoerd door het Bureau Integriteit van de gemeente. Naar aanleiding van dat onderzoek werd het traject beëindigd. Uit het rapport van de hoogleraren blijkt dat er met de Amsterdamse reïntegratietrajecten veel mis is. De wetenschappers distantiëren zich weliswaar van de term “dwangarbeid” die wij hanteren, maar constateren vervolgens veel knelpunten. Naar nu blijkt, is naar aanleiding daarvan ook het reïntegratieproject van Het Groenteschip “preventief” gesloten. De hoogleraren lijken daarbij een beetje op twee gedachten te hinken. Enerzijds constateren ze dat er met de persoonlijke integriteit van de meeste medewerkers niets mis is, en dat de ambtenaren gemotiveerd, oprecht en met veel passie en idealen hun werk doen. Anderzijds wordt er gesproken over een “gesloten familiecultuur”. In het rapport wordt het reilen en zeilen van de reïntegratietak van de gemeente Amsterdam uitgebreid geanalyseerd. Oplossingen worden gezocht in het verbeteren van de organisatie, waarbij weer naar voren komt dat de voormalige Dienst Werk en Inkomen als geheel, ja eigenlijk de gehele gemeentelijke organisatie, veel te weinig open staat voor klachten van burgers over door hen gesignaleerde misstanden. Naar aanleiding daarvan gaat het gemeentebestuur voortaan ook de gemeentesecretaris inschakelen om verbeteringen te bewerkstelligen. In het algemeen is de redenering dat de medewerkers wel integer zijn, maar dat de kwaliteit van de organisatie te wensen overlaat, waardoor zogenaamd ongewild misstanden als in het Amsterdamse Bos toch kunnen voorkomen. De hoogleraren waarschuwen er alvast voor dat die misstanden met de huidige organisatie ook in de toekomst weer kunnen voorkomen.

Rechteloosheid

Tijdens hun onderzoek waren de hoogleraren er verbaasd over dat veel misstanden al jaren geleden aan de orde zijn gesteld, en dat daar in de politiek en de ambtelijke organisatie niets mee is gedaan. Dat was ook al geconstateerd in het rapport van het Bureau Integriteit naar aanleiding waarvan het gemeentebestuur in een reactie erkende dat het fout was dat de gemeente er te weinig op had gereageerd. Men wil dat nu anders gaan doen. De grote vraag is of de oplossingsrichting van organisatorische veranderingen voldoende soelaas biedt. Een groot deel van het rapport van de hoogleraren gaat over verbeteringen in de organisatie. Zoals al opgemerkt, nemen de wetenschappers afstand van het begrip “dwangarbeid”. Wat wij met het naar voren brengen van dit begrip hebben willen benadrukken, is de rechteloosheid van de bijstandsgerechtigden die met behoud van uitkering werken. Het arbeidsrecht is niet van toepassing, dwangarbeiders verdienen geen loon, ze hebben wel veel plichten en moeten opdrachten vervullen op straffe van sancties of zelfs stopzetting van hun uitkering. Ze hebben dus geen keuze. Velen doen zinloos, repeterend eenvoudig werk ver beneden hun niveau en zonder perspectief. Het is volgens Dwangarbeid Nee en de Bijstandsbond niet alleen de ambtelijke organisatie of de ambivalentie van het reïntegratiebeleid, maar juist de rechteloosheid van de bijstandsgerechtigden die tot misstanden leidt en waardoor ze zich moeilijk kunnen verdedigen. Daarbij valt op te merken dat juist mensen die zich moeilijk kunnen verdedigen, er door persoonlijke omstandigheden of vaardigheden aan onderdoor gaan.

Meer in zijn algemeenheid doet zich de vraag voor of het huidige overheidsbeleid, waarbij men spreekt over individueel maatwerk en waarbij men zwijgt over collectieve rechten, niet altijd leidt tot een reeks misstanden die sowieso niet kunnen worden voorkomen. Die vraag wordt des te dringender, als het waar is, zoals de hoogleraren constateren, dat medewerkers wel van goede wil kunnen zijn, maar er toch misstanden kunnen voorkomen op organisatorische gronden. Afbraak van de sociale zekerheid, afschaffing van het begrip “passende arbeid” en vervanging ervan door het begrip “gangbare arbeid”, waarbij alles voor iedereen “passend” is, afschaffing van collectieve regelingen waar baanlozen een beroep op kunnen doen als ze voldoet aan de voorwaarden, invoering van “de tegenprestatie”, omgekeerde bewijslast, en andere plichten van bijstandsgerechtigden waarbij alles individueel wordt beoordeeld, dat allemaal leidt tot onrecht, willekeur en eenzijdige afhankelijkheid van de veronderstelde goede wil van de almachtige klantmanagers. Daarbij geldt ook nog dat die individuele goede wil, als die al aanwezig is, om zeep geholpen wordt in een organisatie waarin zich allerlei voor baanlozen nadelige groepsprocessen afspelen.

Reïficatie

Het onderzoek dat het gemeentebestuur nu aankondigt naar de uitgangspunten van het reïntegratiebeleid zal zeker ook betrekking moeten hebben op de rechten van baanlozen, zodat die zich kunnen verdedigen tegen onrecht, willekeur en onheuse bejegening. En dat onderzoek zal zich er ook op moeten richten om allerlei maatregelen die de rechteloosheid en het misbruik in de hand werken, juist niet in te voeren of weer in te trekken, zoals bijvoorbeeld het verplichte werken met behoud van uitkering op straffe van sancties, de dwangarbeid dus. Tegelijk mag de analyse van de hoogleraren geen excuus zijn om de redenering op te hangen dat niemand binnen het gemeentelijke apparaat verantwoordelijk zou zijn. De analyse en het sociologische inzicht dat organisatiecultuur en groepsprocessen hun eigen wetmatigheden kennen en niet zonder meer zijn terug te voeren op het denken en handelen van individuen, mag niet leiden tot reïficatie, dat wil zeggen: het toekennen van menselijke eigenschappen aan organisaties. Organisaties kunnen niet denken en op basis daarvan handelen. Het zijn immers altijd de mensen die dat doen. Ook al zouden individuele ambtenaren integer zijn en ook al zouden ze kritiek hebben op de organisatie en het beleid, dan nog zijn ze er medeverantwoordelijk voor, als ze eraan meewerken.

Piet van der Lende

Zie de onderzoeksrapporten en een reactie van het gemeentebestuur

Europa

Nieuwe Euromarsen vanuit Spanje naar Brussel en een grote Europese demonstratie op 17 october in Brussel. Voor een democratisch en solidair Europa. (Bouw Europa opnieuw op)

MARCH TO BRUSSELS – October 2015

FOR A DEMOCRATIC AND SOLIDARY EUROPE

The economic crisis in Europe has accelerated the brutal imposition of the neoliberal order

based on totalitarianism of the financial power, the primacy of the money over the popular

sovereignty, the privatization of public services and the transformation of the citizens into

customers. In this context, the pressures of the TROIKA to impose its austerity policies is

trying to break the democratic will of the Greeks and to deter similar dynamics in other

countries…

The path opened by Greece is not only for the Greeks, but for all European citizens who

want to build a new Europe based on democratic principles, justice and social cohesion. If

we do not raise a European movement now, Greece can be massacred and this democratic

illusion growing with the social movements, projecting from Spain expectations of political

change, will be under a process of black mailing and demoralization that can end in a

painful frustration. This is why, from the RAP (Network for Public Water) and ATTAC-Spain,

we proposed in the ALTER SUMMIT meeting of 4-5 March in Brussels, to launch a MARCH

for a DEMOCRATIC and SOLIDARY EUROPE. The aim was to promote a convergence of

powerful movements that have emerged across Europe in the crisis; movements in

defence of basic public services, such as water and sanitation, health and education, the

right to housing, decent pensions and care for dependents ... while confronting the Troika

"Austerity Policies“.

In Spain we have the experience of massive Marches. The Blue March, organized a decade

ago, reached Brussels with 14,000 people from Spain, to block EU funding of Spanish

Hydrological Plan, which included the privatization of an annual Billion cubic meters

through the Transfer of the Ebro. More recently the Marches for Dignity focused on Madrid

1,5 million people from all over the country.

By following these examples we try to promote a "snowball" strategy for involving citizens

along the two weeks of the Marches, between 1 and 17 October. These Euro-Marches will

reach Brussels on 15 October. On each route there will be enough to have between 50 and

100 activists, traveling by bus, which would be received and strengthened arriving to

different cities of the journey. In short, two weeks of events in major cities along the

different routes: starting from the Iberian Peninsula (Portugal - Spain), Greece, the Nordic

countries and Great Britain-Ireland, which converge with France, Germany and other

countries along different routes. Arriving to Brussels, on 15 and 16 is scheduled a set of

events to ultimately on October 17 (Saturday) have a big European Demonstration. For

this big event, will be organized planes and buses of all EU countries. The various

itineraries will touch every European Tax Heavens, with a carefully staging to denounce the

black money.

ALTER SUMMIT granted support for the initiative based on the consensus on four points:

• Oppose the "austerity" policies and privatization of public services TOÏKA

• Press the democratic decisions of the people and especially the Greek people

• Finish with the Fiscal Paradise in the EU

• Stop the secret negotiations of TTIP

These EURO-MARCHES should be organized on the basis of:

• Strict and clear principles of non-violence;

• The four points awarded to ALTER SUMMIT;

• A unitary spirit will allow to launch ideas and claims not contradictory with these four

points

The project was also presented to the Assembly of European Water Movement in Brussels

on March 24 and in Thessaloniki on 18-19 May, on the occasion of the celebration of the

anniversary of the referendum contra privatization of water.

In Madrid, 15 April, the initiative has received the active support of political parties

(PODEMOS, IU, EQUO (Greens)), trade unions (CCOO, CGT), "Tides" (White, Green, Blue,

Red), Environmentalist Movement (Ecologistas en Acción), NGO of Solidarity, Federation of

Neighborhood Associations, Marches 22M for the "Dignity" and the RAP (Network for Public

Water) and ATTAC-Spain, that convoked the meeting.

May 2 was held a European meeting in Athens, coordinated by ALTER SUMMIT. After

receiving the supports of Syriza, ATTAC-France, ATTAC Spain, CCOO, IU, PODEMOS, among

others, the proposal of the MARCHES for a DEMOCRATIC AND SOLIDARY EUROPE was

approved and incorporated in the common agenda for coming months. However, the dates

(August-September) have been revised. In contact with the Belgian trade unions it was

decided to arrive in Brussels on 15 October, just when it is expected that begins EU

Summit (15-16 October). ATTAC France, Germany, Greece and Spain have supplemented

this change with the celebration Friday, October 16 for a European Social Summit, among

other activities, to finish with a big demonstration in Brussels on 17 October.

May 23 formed the Promoter Committee of EURO-MARCHES in Spain to prepare the route

that will cross the Iberian Peninsula, coordinating cities and territories that commit. For

now, the route is already approved in Spain and proposed to the French and Belgian in

their territories.

On June 8, ALTER SUMMIT convened a new meeting in Brussels. He was granted a new

point to the four points under consensus, demanding effective public policies against

climate change, under the demands of social movements face the COB21. An interim

Coordination Group was formed, until June 27 in Athens, where an Organising Committee

should take responsibility. This Group was to propose possible routes for the different

MARCHES, to propose a text to launch the initiative and seek a short and shocking slogan.

And finally he had to propose a program for the last three days in Brussels (15, 16 and 17

October).

On the basis of these agreements from that meeting is clear, given that:

EURO-MARCHES will reach Brussels on October 15

This day, Belgian movements organize the symbolically encirclement of the EU Summit

16 October: European Social Summit, with different events

Saturday 17 Oct. (after arriving buses and aircrafts) European Demonstration.

Finally on July 14 a new meeting convened in Brussels agreed:

- Besides the four starting points of consensus, is added a point of consensus on climate

(COB21), another against racism and xenophobia and finally another against sexism…

- The slogan will be: Basta! Enough! Oxi! Changing that Europe (or "build another

Europe" …)

- The logo will be the stars of the European flag being part of a barbed wire, which breaks

under the pressure of the words "Basta! Enough! Oxi! "

- Different events are planned under the responsibility of different groups and movements:

The Euro-Marches are coordinated by the Spanish; encirclement of the EU Sommer,

October 15, by the Alliance 19-20 (Belgium); Camp on TTIP, by Belgian youth

organizations; event against poverty in Namur, by the movements which are already

organizing it; the Conference on Debt, by Attac; Opinion Court on the violation of economic

and social rights of women by organizers of the World March of Women.

Promoter Committee in Spain of EURO-MARCHES 2015

Actie van reintegratie ambtenaren die werken op de Teleportboulevard in Amsterdam

Actie van ambtenaren reintegratie in Amsterdam op het stadhuis. Het was in eerste instantie vooral een actie van ambtenaren die werken op de Teleportboulevard. Daar tekenden bijna alle 295 ambtenaren een petitie waarin om betere arbeidsvoorwaarden voor de flexwerkers werd gevraagd. Een van de leuzen: hoe kan ik mensen begeleiden naar duurzaam werk als ik zelf een drie maanden flexcontract heb? En: gelijk loon voor gelijk werk. Wethouder Litjens hield een nietszeggend verhaal waarop gereageerd werd met: als er op korte termijn geen oplossing komt komen we met velen terug. Daarop antwoordde de getergde Litjens dat een snel antwoord wel mogelijk was, maar dat hij liever wat langer wou praten. Op korte termijn zouden de beslissingen voor de aanwezigen negatief uitvallen. 2 juli vindt een overleg plaats met de gemeentesecretaris. Maar het geduld van de ambtenaren is duidelijk op. 'Dit speelt al jaren' . En ondertussen kwam Rob van Eijbergen langs die met een reorganisatierapport bezig is.....Op bovenstaande foto krijgt wethouder Litjens de petitie aangeboden.

Reintegratieconsulenten gaan actie voeren

 Reintegratieconsulenten gaan actie voeren

Ambtenaren die werken op de Teleportboulevard, en die tot taak hebben klanten te begeleiden naar betaald werk gaan morgen actie voeren. Hoofdpunten van een petitie, die door de ambtenaren van FNV Overheid is opgesteld, is dat mensen aan het lijntje worden gehouden met drie maandscontracten via een ramovereenkomst met een uitzendbureau. Volgens de petitie moeten mensen die structureel voor de gemeente werken een vaste aanstelling krijgen. (20% van de mensen op de Teleportboulevard werkt met een flexcontract). Ook moeten voor flexwerkers dezelfde secondaire arbeidsvoorwaarden gaan gelden als voor medewerkers met een vaste aanstelling. Morgen om 13.00 uur wordt de petitie aangeboden op het stadhuis aan wethouder Litjens.
 

Gelijke rechten voor gelijk werk!

Vaste aanstelling voor structureel werk!

Als je werkt voor de gemeente Amsterdam, dan hoor je ook in dienst te zijn van de gemeente Amsterdam.

Dat klinkt logisch, maar teveel collega’s werken al jaren via onzekere contracten, slechtere arbeidsvoorwaarden en voelen zich tweederangs medewerkers.

Hoewel deze collega’s hetzelfde werk doen, hebben ze minder rechten. Voor hen gelden bepaalde arbeidsvoorwaarden helemaal niet of komen slechts gedeeltelijk overeen met die van de gemeente Amsterdam: pensioenvoorziening, reiskostenvergoeding, loondoorbetaling bij ziekte, eindejaar- of eenmalige uitkering, loopbaan- en opleidingskansen, verlofduur of de onmogelijkheid om intern te kunnen solliciteren. De zeer kortdurende contractverlengingen van 3 maanden(!), zoals van toepassing hier op Teleport, veroorzaken een zeer grote onzekerheid over werk en inkomen. Het is een aanslag op het privéleven, bijvoorbeeld bij huisvesting mogelijkheden, gezinsplanning of andere keuzes die je in je leven wilt maken.

Om onderstaande kracht bij te zetten houden wij een PETITIE op Teleport. Deze bieden wij aan op: woensdag 24 juni tussen 13.00 – 13.15 uur aan Wethouder Litjens in de hal van het Stadhuis - de Stopera.

Om met zoveel mogelijk collega’s VAST en FLEX aanwezig te kunnen zijn, roepen wij op om daar met zijn allen onze lunch te nuttigen en de petitie aan te bieden!

De meeste van deze collega’s werken al jaren voor de gemeente Amsterdam en blijken vaak structureel werk te doen. Dat wil zeggen dat zij meer dan twee jaar in dezelfde functie werken. Op basis van wat de CAO voorschrijft horen zij dus gewoon een vaste aanstelling te krijgen. Een collega zei : ‘het is mijn werk om cliënten te begeleiden naar duurzaam werk, hoe kan dat als ik zelf niet weet of ik hier volgende maand nog werk’? De medewerkers in vaste dienst ervaren al jaren de inefficiëntie van het steeds opnieuw moeten inwerken van nieuwe collega’s. Ongunstig voor de kwaliteit, de kwantiteit en de continuïteit in het werk. Juist de continuïteit is cruciaal voor veel klanten. De keuze van de werkgever voor een omvangrijke ‘flexibele schil’ maakt het moeilijker voor teams om een goede teamsfeer op te bouwen en continuïteit te waarborgen.

Wij spreken hier alleen over de locatie Teleportboulevard, maar gemeentebreed is dit staande beleid. Van de gemeente mag een voorbeeldfunctie en goed werkgeverschap worden verwacht. Dat is wat nu ontbreekt.

PETITIE Gelijke Rechten Voor Gelijk Werk

WIJ – medewerkers van de gemeente Amsterdam

CONSTATEREN – veel onzekerheid en ongelijke rechten voor een groot deel van onze collega’s

VERZOEKEN: VAST DIENSTVERBAND BIJ STRUCTUREEL WERK – FLEXWERK OP NIVEAU NRGA-CAO – MINIMAAL CONTRACT VAN 6 MAANDEN – RECHT OP INTERN SOLLICITEREN

Ja, ik ben het eens met deze petitie

Gelijke Rechten Voor Gelijk Werk!

	Afdeling	Handtekening
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10

                                

Werken zonder loon in Amsterdam nog niet voorbij

Verklaring FNV. 03-06-2015 Mariëtte van Dijk (persvoorlichter) In Amsterdam worden mensen nog steeds gedwongen om te werken zonder loon. Dat blijkt uit signalen die de FNV van Amsterdamse uitkeringsgerechtigden ontvangt. Hiermee is een belangrijk onderdeel van het coalitieakkoord van D66, VVD en SP om te stoppen met werken zonder loon (nog) een dode letter.

Werkloosheid is het echte probleem, niet de werklozen

In mei zou het in Amsterdam afgelopen zijn met de participatieplaatsen waar gedwongen werd gewerkt zonder loon. Niets is minder waar. Nog steeds werken Amsterdamse uitkeringsgerechtigden gedwongen zonder loon in winkels, het vervoer, de horeca, de zorg, de beveiliging, kinderopvang, voor de gemeente en in de wijken. De FNV roept de gemeente Amsterdam op nu echt te stoppen met werken zonder loon en de menselijke maat centraal te stellen. Werkloosheid is het echte probleem, niet de werklozen.

Amsterdamse leerstages: te vaak werken zonder loon

Dit jaar hebben in Amsterdam participatieplaatsen plaatsgemaakt voor leerstages. Opmerkelijk is dat de verantwoordelijke wethouder Werk, Inkomen en Participatie, Arjan Vliegenthart, zijn plannen voor leerstages eerder introk en deze pas op de eerstkomende gemeenteraadsvergadering in de tweede week van juni behandelt. Ondertussen hebben bijstandsgerechtigden er in de praktijk gewoon mee te maken.

Draagt niet bij tot betere positie op de arbeidsmarkt

Maaike Zorgman, bestuurder FNV Uitkeringsgerechtigden: “Zij zijn niet blij. Erkende certificaten en diploma´s ontbreken. Het gaat vaak om korte tweedaagse cursussen gecombineerd met gedwongen werken zonder loon. Het onbeloonde werk sluit ook niet aan bij de ‘opleiding’. Zo maken bijstandsgerechtigden onbetaald kantoren en vliegtuigen schoon of doen zij lopende band werk.”

Volgens bijstandsgerechtigden is het niet wat zij nodig hebben om hun positie op de arbeidsmarkt te verbeteren. Er zijn leerstages in sectoren waar recent werknemers hun baan verloren zoals in de zorg. Ook krijgen bijstandsgerechtigden nog steeds trajecten van meer dan een half jaar aangeboden waarin werken zonder loon centraal staat en waarbij de werkzoekende zelf behoefte heeft aan iets anders, zoals eerst het leren van de Nederlandse taal.

“Wie werkt, moet loon krijgen”

De FNV wil dat Amsterdam stopt met werken zonder loon en dat de leerstages. Wie werkt hoort loon te krijgen. Wie leert doet dat met erkende diploma’s en certificaten die ook echt een betere arbeidsmarktpositie opleveren en die opleiden tot banen waar vraag naar is. Ook wil de FNV een interventieteam dat direct ingrijpt als er signalen van werken zonder loon binnenkomen en verdringing van betaalde arbeid geconstateerd wordt.

Steeds meer misstanden aan het licht

Al jaren strijdt de FNV met Amsterdamse bijstandsgerechtigden tegen misstanden en het gedwongen werken zonder loon. In april sloot wethouder Vliegenthart het project in het Amsterdamse Bos na ernstige vermoedens van machtsmisbruik, discriminatie en diefstal van eigendommen van de gemeente. Eerder deze week publiceerde de Amsterdamse Ombudsman eveneens op verzoek van de wethouder de resultaten van het onderzoek naar een project in Amsterdam Oost dat eind 2013 de voorpagina van de Volkskrant haalde en waar al jaren veelvuldig klachten over binnenkwamen bij de FNV en andere belangenorganisaties. Het onderzoek van de Amsterdamse Ombudsman geeft een onthutsend beeld van de praktijk.

"Geef mensen perspectief op een echte baan"

Zorgman: “We hopen dat de Amsterdamse politiek nu eindelijk erkent dat het roer echt radicaal om moet en dat het gedwongen werken zonder loon stopt. Dat verdienen Amsterdamse bijstandsgerechtigden! Het wordt tijd dat gemeenten werkloosheid bestrijden en geen werklozen. Geef mensen perspectief op een echte baan met een normale beloning.”

reactie op het rapport van de gemeentelijke Ombudsman en de brief die hij naar de gemeenteraad gestuurd heeft.

Persbericht 01-06-2015.

reactie op het rapport van de gemeentelijke Ombudsman en de brief die hij naar de gemeenteraad gestuurd heeft.

Het Actiecomite Dwangarbeidnee constateert, dat ondanks de gematigde eigen conclusies van de Ombudsman zijn rapport de misstanden weerspiegelt, die het Actiecomite al meer dan twee jaar aan de orde stelt. Na het rapport van het Bureau Integriteit is dit het zoveelste bewijs dat er met de reintegratie van werkzoekenden in Amsterdam veel mis is.

De Ombudsman gebruikt in zijn rapport termen als negatief beschouwde bejegening, misbruik door werkgevers, gebrek aan goede communicatie en klachtenbehandeling, geen didactiek en sociaal psychologische vaardigheden, gebrek aan noodzakelijke tegenmacht als gevolg van ongelijke machtsverhouding, ontbreken van aansluiten bij wat mensen nodig hebben, ontbreken van professionele aanspreekcultuur, vraagtekens bij professionaliteit en onderlinge omgang, onvoldoende ruimte voor kritische discussie en reflectie, reiskostenproblematiek etc.

Wij hebben een uitgebreide reactie op het rapport van de Ombudsman geschreven, waarin de volgende punten aan de orde komen:

Wat zich bij de onderzoekingen en aanbevelingen van de Ombudsman een beetje wreekt is, dat de Ombudsman geen uitspraken doet over het beleid. In onze reactie stellen wij aan de orde, dat er juist een nauwe samenhang is tussen de financiele en beleidsmatige kaders die worden gesteld door de beleidsmakers enerzijds en de problemen met de behandeling van de individuele bijstandsgerechtigde op het gebied van bejegening, moeten voldoen aan absurde regels, die rigide worden toegepast met voorbijzien aan het individuele geval anderzijds.

Met name de steeds ongelijker wordende machtsverhouding tussen de werkzoekende en de functionarissen van de gemeente is een bron van problemen. Rechten van klanten worden steeds verder afgebroken en de werkzoekende is overgeleverd aan de willekeur van de klantmanager. Het wordt dan ook hoog tijd de rechten van de werkzoekenden weer te versterken. Dat moet gebeuren door de volgende maatregelen:

Een heldere klachtenprocedure door een onafhankelijke commissie of instantie

stopzetten van het werken met behoud van uitkering dat tot machtsmisbruik leidt.

Deelname aan de trajecten op basis van vrijwilligheid

Een duidelijk trajectplan

Betere onkostenvergoedingen voor de deelnemers aan de trajecten

In onze reactie worden vele recente voorbeelden aangehaald van misstanden. Daaruit blijkt, dat mensen nog steeds tot 2 jaar op nieuwe trajecten moeten zitten en dat het officieel beleid is dat dit gewoon doorgaat, ondanks toezeggingen van de wethouder dat trajecten maximaal een half jaar duren. Ook worden in de voorbeelden verschillende incidenten opgesomd. Zo blijken klantmanagers soms rapporten van deskundigen over klanten in negatieve zin bij te stellen, of laten ze zich tegenover een potentiele werkgever in negatieve zin over de werkzoekenden uit, omdat ze de klant in een bepaald traject willen hebben.

Het rapport kan worden gedownload op http://www.bijstandsbond.org/activiteiten/persberichten/opsommingjuni2015/ombudsman.pdf

Actiecomite Dwangarbeidnee Da Costakade 162, 1053 XD Amsterdam. 020-6898806.

info@dwangarbeidnee.nl